دانشجو: علی دامکی
استاد راهنما: حجتالاسلام دکتر محمدجواد فلاح
استاد مشاور:
استاد داور: حجتالاسلام دکتر محمدجواد فدایی
سال: 1404
رشته: تربیت اخلاقی
عفو و رحمت الهی از ارزش های والای اسلامی به شمار می آید که در قرآن کریم و روایات اهل بیت علیهم السلام مورد تاکید قرار گرفته و نقشی اساسی در تربیت اخلاقی، کاهش تنش های اجتماعی و استحکام روابط انسانی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف تبیین ابعاد نظری و عملی عفو و بخشش در آموزه های اسلامی به روش توصیفی-تحلیلی و براساس منابع کتابخانه ای با تاکید بر منابع قرآنی و حدیثی به بررسی نقش این فضیلت در ارتقاء اخلاق فردی، کاهش تعارضات اجتماعی و تقویت پیوندهای انسانی پرداخته است. در این راستا عفو به عنوان یکی از صفات الهی و جلوهای از رحمت واسعه الهی معرفی شده و کارکرد آن در ایجاد آرامش روانی و تعمیق معنویت فردی تحلیل گردیده است. این پژوهش راهکارهای نهادینه سازی این فضیلت را در سه سطح بررسی میکند راهکارهای بینشی شامل تبیین فضیلت بخشش ، شناخت صفات رحمانی خداوند و درک آثار دنیوی و اخروی عفو، راهکارهای گرایشی شامل تقویت انگیزه های درونی از طریق تزکیه نفس، توکل، تامل درعواقب انتقام و الگو گیری از سیره پیامبر اکرم (ص) و اهلبیت علیهم السلام و راهکارهای کنشی همچون تمرین بخشش در موقعیتهای روزمره، مدیریت خشم، کنترل حس انتقام و دعا برای نرمی قلب، یافته ها نشان می دهد که ترویج فرهنگ عفو نه تنها در تامین آرامش درونی و سلامت روان موثر است، بلکه موجب کاهش تنش های اجتماعی ، تقویت انسجام جمعی و گسترش روابط مبتنی بر محبت و همدلی در جامعه می شود. در نتیجه ما با توجه به این که در به دست آوردن فضایل اخلاقی و رفع رذائل اخلاقی اصولا باید در سه حیطه بینش و گرایش و کنش کار کنیم این سه راهکار می تواند این فضیلت اخلاقی را در ما به فعلیت برساند.
